KİLİSE

Papalık, Medieval Il'nin en önemli aktörlerinden biri. Eğer Katolik bir güçseniz, yaptığınız her ise karışan, kendi karışması yetmiyormuş gibi başkalarını da karıştıran, baskısını sürekli üzerinizde hissedeceğiniz bir kurum Vatikan. Ayrıca çağrı yaptığı Haçlı Seferleri'yle de etkisini kıta dışına çıkartıyor, global bir aktör haline geliyor t a - biri caizse. Dolayısıyla sadece Katolikler değil, Ortaçağ'da söz sahibi olmak isteyen her güç bir şekilde uğraşmak zorunda Vatikan'la.İlk Medieval'ın aksine, ikinci oyundaki Kilise oyuncuyla çok daha yoğun bir iletişim, hatta etkileşim içinde. Elbette bu etkileşimin en önemli ayağı Papa seçimi. Bir Papa öldüğünde, halefini belirlemek için kardinaller konseyi toplanıyor. Bu konseydeki kardinaller, terfi etmiş rahipler. Rahiplerin kardinal olabilmesi için dindarlık puanlarının fazla olması gerekiyor ki bunun yolu da Katolik olmayan yerleri iman yoluna döndürmekten ve Heretic'leri Engizisyon karsısına başarılı biçimde çıkartmaktan geçiyor. Bir rahip Kardinal olduktan sonra, yine benzer yollardan dindarlığını arttırmalısınız ki Priest Preferati olabilsin. Ve sonunda, Papa öldüğünde, bu Priest Preferati'lerden en çok kardinal oyu alan Papa oluyor. Eğer sizin de konseyde kardinal(ler)iniz varsa, oylamaya katılıyor ve isinize gelecek birisinin Papa olması için uğraşıyorsunuz. Adaylardan biri sizin adamınızsa, diğer kardinallere sizin adayınıza oy vermeleri için mesaj yollayabiliyorsunuz ayrıca. Sizin rahibinizin, ya da en azından bir müttefikinizin Papa olması, müthiş avantajlı bir durum. Size karsı savaşanları aforoz ediyor, sizin yaptıklarınıza göz yumuyor. Elbette rahiplerle ve seçimlerle uğraşmak istemiyor olabilirsiniz, o zaman Kilise politikaları için ikinci taktiğimize geçebiliriz: Papaları öldürmek. Sadece müthiş yetenekteki Assasin'lerin bu ise muktedir olduğunu söylememe gerek yok herhalde. Sizi aforoz eden Papa öldüğünde, yerine geçen Papa'nın sizi Kilise'nin himayesine geri almak gibi bir eğilimi oluyor. Yetenekli Assasin'leriniz varsa, istediğiniz bir Papa'yı seçtirene kadar katliama devam edebilirsiniz. Doğru strateji, ilk taktiğin ikincisiyle zenginleştirilmiş hali, tek başına şiddet uzun süreli çözümler üretemez. Kiliseden bahsetmişken Haçlı seferleri üzerinde de duralım. Haçlı seferlerini Papa talep ediyor, ancak sizin de ondan Haçlı seferi düzenlemesini isteme hakkınız var (Faction Scroll + Pope + Request for a Crusade). Bu isteğin karşılanması Papa'yla ilişkilerinizi sıkı tutmanıza bağlı. Bir kez Haçlı seferi ilan edildiğinde ise, Papa sizden sefere katılmanızı isteyecektir. Kabul etmezseniz Papa'yla aranızın oldukça bozulacağı bu davete iştirak etmek için basında bir aile üyesi olan sekiz birimlik bir ordu oluşturmanız ve generalinizin scroll'unda bulunan "Join the Crusade" butonuna basmanız gerekmekte. Papa Haçlı Seferi dışında da size taleplerle geliyor zaman zaman,
genelde diğer Katolik güçlerle aranızdaki düşmanlıkları belli bir zamana kadar yok etmenizi istiyor. Bu taleplere uyma mecburiyeti yok elbette, ancak Papa'yla aranızın bozulması, aforoz edilmeye kadar giden bir yolu açıyor ki bunu pek istemezsiniz. Tavsiyem, Papa'nın söylediklerine sürekli uymasanız bile, ufak hediyelerle onu sık sık memnun edin. Ayrıca şehirlerinizde katedral tarzı dini yapılar yapmak da Papa'yla aranızı ısıtacaktır.

İSYANLAR

Kamu düzeni %100'ün altına düsen her yerleşiminizde isyan riski vardır. Kamu düzeninizi sağlayan ve bozan etmenleri, "Settlement Details" ekranından görebilirsiniz. Kilise t a - rafından aforoz edilmiş olmanız, halkın sizden farklı bir dine sahip olması, halk sağlığının kötü durumda olması, ortamda bir garnizon olmaması, yerleşimin başkentinize uzak
olması, çok ciddi bir kültürel farklılığa sahip olması, çok vergi altında ezilmesi, basında bir aile üyesinin bulunmaması ya da bu adamın basiretsiz olması, yerleşim genişlemeye ihtiyaç duyduğu halde sizin gerekli upgrade'leri yapmamanız şehirde isyan başlamasının başlıca sebepleri.
İsyanları bastırmanın ve sosyal huzursuzluğu gidermenin çeşitli yolları var. Öncelikle Public Order'ı çeşitli yollardan (güvenlik, sağlık, mutluluk gibi) arttıran binaları yapmanız şart. Vergi azaltmak zaman zaman başvuracağınız bir yol olsa da, nihai hedefiniz halkınızın "mutlu mutlu" sömürülmesi, yani yüksek vergilere rağmen sosyal düzenin korunması. Bunu yapabilmek için yerleşimlerin büyüme taleplerine karşılık vermeli, genişleyenleri eski merkezlerine hapsetmemelisiniz. Bir önemli konu da yöneticiler. Yöneticisiz bir yerleşim, insanlarına güven vermekten yoksun olacaktır. Maalesef kraliyet ilesindeki erkek doğum oranı biz TW oyuncularının genişleme eğilimine yetişemiyor, o yüzden yöneticisiz sehir/kale problemi oyunun sonuna kadar az ya da çok ensenizde olacak. Verebileceğim taktik, aile üyelerini bölge bölge gezdirmek olacaktır. Sosyal hareketliliği bastırmak için yerleşimlere büyük garnizonlar yerleştirmek ise mutlaka kullanacağınız, ancak çok da sağlıklı olmayan bir yöntem. (bkz."Şehir mi kale mi sorunsalı" kutusu)


COĞRAFYA VE SAVAŞ

Coğrafyaya hakim olmak, kesinlikle bir savasın sonucunu belirleyenler. Öncelikle genel görünümü bildiğinizden emin olun, haritayı iyice inceleyin. M2: TW bir strateji oyununda bugüne dek gördüğüm en çeşitli ve gerçekçi coğrafyayı
sunuyor, bu da taktiksel çeşitliliği arttırıyor. Savasın basında birliklerinizi yerleştirirken mutlaka yükseklikleri
tutmaya bakın, eğer pozisyonunuz "deployment" sırasında bunu yapmaya imkân vermiyorsa, savaş baslar başlamaz
tepeleri ele geçirmeye çalısın. Eğim ve yükseklik avantajına sahip olan tarafın yenilmesi gerçekten çok zor.
Savaş dar bir vadiye sıkışmışsa, atlılarınız ve okçularınızı yanlardan tepelere çıkartın ki sıkışıklık çözülebilsin. Unutmayın sıkışıklık her zaman sayı dezavantajına sahip t a - rafa yarar.


DİZİLİŞ VE SAVAŞ

Bir ordunun dizilisi iki farklı unsura dayanır: Birincisi sizin taktiksel eğiliminiz, ikincisi ise bazı genel geçer noktalar. Mantığınız kabul edecektir sanıyorum, okçular atlılar karsısında çaresiz kalırlar, atlılar karsıdan saldırdıkları durumlarda (adam gibi olan) mızraklılar tarafından anında geri püskürtülürler, mızraklılar kılıçlılara karsı etkisizdirler ve bütün birlikler yandan ya da arkadan yedikleri saldırılara karsı koymakta çok zorlanırlar. Generalinizin olduğu birliği ordunun arkasına (ya da etrafı korumalı biçimde, merkezine) konuşlandırmanız, onu kötü bir sondan korumak için gerekli, ancak kendisini asla çok uzakta bırakmamak lazım diğer birimlerden (bkz. "Moral ve savaş" kutusu). Böyle bir dizilişle düşmanla sıcak temasa girdiğinizde, ordunuzun ana bloğu düşmanla ortada karşılaşacak, atlılarınız da rakibi kanatlardan sararak onun hareket kabiliyetini çok aza indirecektir. Atlılarınızın ilk saldırı anı çok yakıcı olduğundan, bir kere "saldır" komutu verip öyle bırakmayın, bunu zaman zaman tekrarlayın. Her saldırıda ortaya çıkan momentumun yarattığı etki düşmanın çözülmesini kolaylaştıracaktır. Kaçmak da bir yetenektir, sakın bunu unutmayın, ancak bos yere de pes etmeyin. Bir birliğinizin çözülmesi sizi karamsarlığa itmesin. O birliğin çözülmesinin, genel gidişat açısından ne ifade ettiğini doğru tahlil edin. Ve son olarak, cephanesi biten menzilli birlikleri asla bir kenara itmeyin. Binlerce kişinin öldüğü bir savasın sonlarında, cephanesi olmasa da morali ve kafa sayısı yerinde olan birlikleriniz çok is yapacaktır, yakın dövüşe girseler bile.

MORAL VE SAVAŞ

Birliklerinizin kalitesi ve sayısı elbette çok önemlidir. Ancak, yukarıdan karınca gibi gözüken binlerce askerlerin, duygusuz ölüm makineleri değil, "insan" olduğunu en iyi kavrayan strateji oyunu olan M2: TW'de, Moral de çok önemli bu yüzden. Birliklerinizin morali düşükse, hem güçleri düşüyor, hem de kaçmaya çok meyilli oluyorlar. Morali değiştiren birkaç farklı etken var. Yorgunluk, generale olan uzaklık, generalin rütbesi, tecrübesizlik, pozisyon hatası (bir piyade birliğinin arkadan süvari atağı yemesi), savasın gidişatının genel olarak kötü olması, alevli ok yağmuru veya top ateşine maruz kalmak, ya da dengesiz mücadeleler (süvarilerin Pikemen'in uzun mu uzun mızraklarına bodoslama girmeleri), birliklerinizin moralini düşürecek ve kaçmalarına zemin hazırlayacaktır. Kaçan birlikler, kendiliklerinden ya da generalin borusuyla zaman zaman geri dönebiliyorlar, ancak bir kez kaçan birliğe güven olmaz, yeniden kaçmaları yüksek olasılıktır. .